Foto: Shutterstock

Goed bezig!

Vrijwilligerswerk is belangrijk voor de samenleving. Zonder hun inzet zijn veel activiteiten niet mogelijk. Vrijwilligerswerk geeft ook veel voldoening voor de mensen die het uitvoeren. Voor senioren is het een mooie tijdsbesteding én een goede manier om hun opgedane kennis en inzichten in te zetten voor de samenleving. Ook de KBO-PCOB promoot actief vrijwilligerswerk. In deze nieuwe rubriek ‘Goed Bezig!’ komen telkens senioren aan bod. Zij werden geïnterviewd over hun relatie tot vrijwilligerswerk: doen ze dit al? Wat zouden zij willen doen? Hoe kun je leuk vrijwilligerswerk vinden?

De eerste geïnterviewde is Simon *, een 67-jarige man. Gescheiden, maar inmiddels in een nieuwe relatie met een 56-jarige partner. Hij heeft drie kinderen en schoonkinderen van de partner, met inmiddels zeven kleinkinderen. “In mei 2021 heb ik pensioengerechtigde leeftijd bereikt van 66 jaar en 4 maanden, maar ik zag er enorm tegenop dat ik met pensioen zou gaan! De onzekerheid van wat daarna komt, benauwd me. Mijn werk geeft me structuur en levensvreugde. Het bericht dat je met ingang van 1 januari 2021 onder bepaalde omstandigheden kon doorwerken bij de politie kwam als een geschenk uit de hemel. Die kans heb ik dan ook met beide handen aangegrepen. Inmiddels heb ik het besluit genomen om per 1 oktober 2022 met pensioen te gaan, mijn ambtsjubileum van 50 jaar bij de Politie. Dat vind ik een mooi markeringspunt om te stoppen.” Hij is inmiddels samen met zijn partner begonnen met golf, maar ook biljarten en vissen zijn hobby’s. Hij is nu nog niet bezig met vrijwilligerswerk, maar staat er positief tegenover: “Ik wil zinvol bezig zijn. En ik heb structuur nodig om niet in mijn bed te blijven liggen. Bovendien werkt mijn partner nog bijna fulltime. Punt is wel dat vrijwilligerswerk vaak niet vrijwillig is. Dat brengt net zo goed verplichtingen met zich mee.” Vrijwillig, maar niet vrijblijvend is het mantra in veel organisaties.

Hij hoopt zijn talenten passend te kunnen gebruiken en gaat al op zoek naar iets leuks; bijvoorbeeld als netwerker in de politiek. De vrijwilligerssteunpunten in de gemeenten kunnen hier vaak bij helpen. Zij kennen de lokale organisaties die vrijwilligers kunnen gebruiken en kunnen passende contacten leggen.

De tweede geïnterviewde, Annemieke *, is een 63-jarige vrouw. Getrouwd, met een 65-jarige partner. Sinds twee weken is zij met pensioen, na 34 jaar betaald werk op de administratie van een conservatorium. “Ik heb diverse werkzaamheden uitgevoerd zoals secretariaat, toetsplanning maken voor studenten en studievoortgang bewaken. Bovendien heb je met zo’n honderd docenten veel regelwerk. Begonnen met 40 uur per week, heb ik dat in de loop der jaren afgebouwd naar 16 uur per week.” Ze besloot relatief kort geleden om te stoppen met werken; ze raakte het plezier steeds meer kwijt door de toenemende digitalisering.

Veel bedrijven bieden tegenwoordig de cursus ‘Pensioen In Zicht’ aan, ter voorbereiding op het pensioen. “Ik hoorde daar vorige week voor het eerst iemand over vertellen. Het is mij door mijn werkgever niet aangeboden. In deze cursus ben ik zeker geïnteresseerd. Ik ga er alsnog over bellen.” Momenteel is ze niet actief als vrijwilliger, eerder wel bij de Dierenbescherming en als collectant. De afgelopen jaren was zij vooral bezig als mantelzorger voor haar moeder; zij overleed in 2018 op 88-jarige leeftijd. Ze woonde tot haar 81-ste nog zelfstandig. “Mijn moeder was haar hele leven slechtziend tot praktisch blind toen ze stierf. Vanaf dat ik ongeveer 13 jaar was, begon mij op te vallen dat ze dingen zoals vieze ramen niet zag. Steeds meer ben ik mijn moeder gaan helpen met alles, bijvoorbeeld in het huishouden en de tuin en met het uitzoeken van kleding. Ze was een levenslustige vrouw, die graag uitging.”

Vrijwilligerswerk wil zij best graag doen. Haar man is al actief voor de plaatselijke kerk en Stichting ouderenvervoer. “Ik ben graag creatief bezig met ‘iets maken’ bijvoorbeeld haken, breien, tekenen, schilderen. En ik mag graag lezen. Allemaal dingen die ik (weer) ga doen. Op mijn werk zeiden ze dat ik nauwkeurig en zorgvuldig ben en een stabiele persoon op de achtergrond. Ik ben trouwens ook het liefst op de achtergrond. Zoveel zelfvertrouwen heb ik eigenlijk niet. Hoewel ik, toen ik veel bij mijn moeder in het verzorgingshuis kwam, wel heb gemerkt dat ik graag aandacht geef aan mensen die geen of weinig bezoek krijgen. Omdat ze geen kinderen hebben, weinig familie of om andere redenen. Datzelfde heb ik bij kinderen. Ik trek meer naar de verlegen, teruggetrokken kinderen. En ik houd van dieren, vooral uit een asiel. Daar zou ik ook wel graag iets mee doen.” 

Zij voelt dus goed de kwetsbaarheid van mensen en dieren aan. Het is bijzonder; zorgzaamheid als talent. Mensen die misschien zelf vaak op de achtergrond blijven, zijn in de praktijk vaak juist mensen die een belangrijke rol spelen in het contact met anderen. Ze kunnen goed luisteren. Ook zij kreeg het advies om eens te kijken bij het gemeentelijke vrijwilligerssteunpunt - er zijn zeker organisaties die haar goed kunnen gebruiken!

* Gefingeerde namen, bij de redactie bekend.

Meer berichten